راهی سفرم

بی شک آنجا باران خواهد آمد

چترم را فراموش خواهم کرد

ترانه های ناخوانده ی بسیاری خواهم سرود

انعکاس آسمان را در چشمان رویا خواهم دید 

جای تو خالی

من و چک چک طراوت و خیال تو

و خالی ِ حضورت که سنگینی میکند بر دلم  ...

جای تو خالی نازنین

جای تو خالی ....

                                                          (  چند ساعت قبل از سفر)

این شکل که من دارم ، ای خواجه کرا مانم ؟   

یک لحظه پری شکلم ، یک لحظه پری خوانم

در آتش مشتاقی، هم جمعم و هم شمعـم

هم دودم و هم نورم ، هم جمع و پریشانــم

جـــز گوش رباب دل ، از خشــم نمالم مــن

جــز چنــگ سعادت را ، از زخمــه نرنجانـم

چون شکر و چون شیرم ،با خود زنم و گیرم

طبعم چـــو جنــــــون آرد زنجیــــر بجـنبانم

ای خواجه چه مرغم من؟  نی کبکم و نی بازم

نی خـــــوبم و نی زشتــم  نی اینــم و نی آنم

نی خواجــــه ی بازارم نی بلــبــــــل گلــــزارم

ای خواجه تو نامم نه تا خویش بــــدان خوانم

نی بنــــده نی آزادم نی مــــوم و نی پولادم

نی دل به کســـی دادم نی دلبــر ایشانــــم

گر در شـــرم و خیـــرم از خود نه ام از  غیرم

آن سو که کشـــــد آن کس ناچار چنان رانم

آب از اتفاق گذشته و ما ...

یادم نیست

خواب گریه را می بینیم

یا گریه را خواب می کنیم

در خبرها آمده بود که شهردار محترم تهران مبلغ 3 میلیارد تومان را برای بازسازی لبنان اختصاص دادن.

پ ن ۱ :

       چه کسی می داند زنجیرهای نابافته ی این کودکان را کدام عمو به پشت کوه خواهد انداخت ؟